بار الکتریسته ساکن به طور رایج از اصطکاک دو ماده با استعداد از دست دادن الکترون مختلف به وجود می آید. یکی از مواد الکترون از دست می دهد و بار مثبت می گیرد و دیگری الکترون می گیرد و منفی می شود.
وجود بار بر روی سطح پلیمرها مشکلات را در طول فرآیند، عملیات و طول عمر ماده به دنبال دارد. بزرگی بار الکتریکی به عواملی از قبیل :

  • میزان تماس
  • خواص اصطکاک
  • محیط پیرامون : با افزایش رطوبت محیط پیرامون، بار الکتریکی کاهش می‌یابد.

بستگی دارد. وجود الکتریسیته ساکن بر روی پلیمرها باعث به وجود آمدن یکسری مشکلات می شود که مهمترین آنها عبارت اند از تخلیه ناگهانی بار (باعث وارد شدن شوک به افراد و آتش سوزی می شو) و تجمع گرد و غبار بر روی قطعات.

برای غلبه بر این موضوع روش هایی وجود دارد که از جمله آن ها می‌توان به استفاده از افزودنی‌های آنتی استاتیک داخلی ( استفاده در فرمولاسیون حین تولید، آنتی استاتیک خارجی ( کوتینگ مواد به صورت پاششی و… ) و فیلرهای رسانا اشاره کرد.

آنتی استاتیک داخلی به دلیل تفاوت در انرژی سطحی با پلیمر به سرعت به سطح ماده مهاجرت می کند و به واسطه داشتن گروه های قطبی که توانایی برقراری پیوند هیدروژنی با رطوبت دارند، رطوبت آن‌ها را جذب کرده و باعث کاهش یا حذف الکتریسیته ساکن می شوند.
از جمله موادی که توانایی استفاده به عنوان آنتی استاتیک داخلی دارند می توان به  گلیسرول مونواستئارات اشاره کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 + 10 =